Wisten jullie dat wij Boerenfoxen ook kunnen varen. Ja, wij kunnen dat en dan ben ik Kapitein Jakkob. Weet je, dat is erg leuk. Dat kwam zo: normaal neem ik mijn baasje en bazinnetje mee naar de training bij Hondkracht12 ,want daar trainen wij vrij veel,  en dan liggen daar gewoon twee kano’ s langs de kant. Nou is dat niet zo gek zo langs het water, want de meeste kano’s kun je beter in het water gebruiken dan ergens anders. Dus daar loop ik gewoon naar toe en doe er even mijn plasje over, heb ik die tenminste even verovert 🙂 . Verder staat  er die leuke opvouw bolderkar en het witte badje. Niks nieuws dus behalve die twee kano’s. Krijgen we eerst wat uitleg over de training en wat mijn baasjes allemaal moeten leren, dat duurde een partij lang, want ik moest maar wachten en wilde natuurlijk die kano in. Ik snap van die uitleg  echt niets, maar het ging er dus schijnbaar over hoe ze mij in de kano moesten krijgen. Dat hadden ze mijn baasjes niet hoeven vertellen, want dat weet ik zelf wel. Maar het bleef duren, want eerst moest ik door dat witte badje lopen, over een schuine plank en over wat boomstronkjes. Nou voor mij is dat appeltje eitje dus dat was zo gepiept. Toen moest ik ik die bolderkar gaan zitten, niks aan, want mijn bijzondere mand  is veel leuker. Nou begrijp ik dat wel want met 8 hondjes tegelijk in twee kano’s gaat nooit goed komen, dat zijn dan 4 kapiteins op een schip, dat gaat fout.

Nou daarna ging het gebeuren. Wat denk je, dat baasje van me durft zelf niet die kano in en dan wil hij hebben dat ik dat wel doe. Ik laat me natuurlijk niet kennen, want wij Boerenfoxen zijn echt niet bang. Zeker niet voor een bootje dat niet kan bijten of blaffen. Dus ik ga daar gewoon lekker in zitten, met het bazinnetje. Die durft tenminste wel en is niet zo’n scheitert als mijn baasje. Wat denk je, worden we ineens van de kant geduwd en zijn we echt aan het varen. Ik op de voorsteven natuurlijk, want ik moet ze wel vertellen waar ze naar toe moeten varen.  En een echte Kapitein weet dat wel. Dat deed ik natuurlijk erg goed, want even later konden we weer uitstappen op het plekje waar we zijn ingestapt. Dat heb je als je zo’n een goede speurneus hebt, net als ik, dan ruik je gewoon waar je moet zijn. En weet je wat nog leuker was, 10 minuten later werd me gevraagd of ik het nog een keer wilde doen, zo goed had ik het gedaan. Je snapt wel dat ik dat niet kon weigeren. 

Leuk toch?

Jakkob